บริเวณใกล้บ้านมีโรงเลื่อยอยู่หลายโรง จึงมีเศษขี้เลื่อยจำนวนมาก ซึ่งเป็นขี้เลื่อยจากไม้ประเภทต่างๆ โดยทางโรงเลื่อยได้มีการเผาทิ้ง ผู้จัดทำจึงมองว่าน่าจะนำขี้เลื่อยมาสร้างประโยชน์ได้ ผู้จัดทำได้ทำการศึกษาขี้เลื่อย (Sawdust or wood dust) ขี้เลื่อยแบบผงมีลักษณะคล้ายแป้ง ป่นละเอียด เมื่อกองรวมกันแล้วนำขึ้นมาขยำกับมือจะเกาะตัวกันเป็นก้อนและมีสีคล้ายดินเหนียว จะมีความนุ่มมือ สามารถนำมาทำงานประดิษฐ์ชิ้นงานด้วยการปั้นได้ สามารถปั้นเป็นรูปทรงต่าง ๆ สามารถบูรณาการกับศิลปวัฒนธรรม ภูมิปัญญาหรือเอกลักษณ์ต่าง ๆ ของท้องถิ่นได้